Ingeborg Bachmann
Öğretmenlikle yaşamını devam ettiren bir ailenin üç çocuğundan en büyüğü olan Ingeborg Bachmann, 25 Haziran 1926'da Klagenfurt'ta dünyaya geldi. Innsbruck, Graz ve Viyana'da felsefe, Alman filolojisi ve psikoloji tahsili yaptı. 1950'de 'Martin Heidegger'in Varoluş Felsefesinin Eleştirel Kabulü' adlı teziyle doktor ünvanı aldı.

Amerikan işgal kuvvetlerinin Viyana'daki sekreterliğinde çalıştı. 1951'de 'Kırmızı-Beyaz-Kırmızı' adlı radyo istasyonuna radyofonik skeç redaktörü olarak geçti.

İkinci Dünya Savaşı sonrasında ilerici Alman yazar ve eleştirmenler tarafından kurulan ve genç yazarları tanıtmaktan başka bir amaç gütmeyen 'Gruppe 47' topluluğuna üye oldu. 1953 yılında Yazarlar Birliği'nin ödülünü kazanan Ingeborg Bachmann, aynı yıl "Ertelenen Zaman" adlı kitabını çıkardı. Lirik şiirlerinden oluşan bu kitabın başarı kazanması nedeniyle İtalya'ya yerleşen Bachmann, ikinci kitabı "Büyük Ayıya Çağrı"yı çıkardı. Şifreli düşünce liriğinde insan yaşamının tehdit altında bulunduğu duygusunu çok özlü bir dille işledi. İnsanlar içinde bulundukları ve artık dayanılmaz hale gelmiş zamandan kurtulup daha iyi bir geleceğe doğru yol almak arzusundan başka bir şeyde destek bulamaz hale gelmiştir. Yazar çoğunlukla serbest ritimlerle katı uyak şemalarını ve doğa, masal ve mitlerden aldığı görüntülerle mecazlar kullanmaktadır. 1954'te yayınlanan Ağustos Böcekleri adlı radyofonik oyunu insanları, kusurlarını bilmekle birlikte toplumsal düzeyde uyumlu olamaya çağırdığı bir paradoldur.

17 Ekim 1973'de Roma'daki evinde çıkan yangında ileri derecede yandığı için yaşamını yitiren Ingeborg Bachmann, İsviçreli yazar Max Frisch'le karmaşık bir aşk yaşamış ve bu aşk her iki yazarın edebi yaşamını derinden etkilemiştir. 50'li yılların sonunda yaşanan aşk Bachmann'ın "Otuzuncu Yaş" adlı eserine de kaynaklık etmiştir. Kitabı oluşturan yedi öyküde, ilişkiler içinde hapsolan bireyin toplumun baskısına karşı koyarak yeni bir hayata başlama çabalarının acı sonuçları konu edilmiştir. Olay örgüsü yönüyle kısır olan bu öyküler epikten çok lirik özellikler taşımaktadır.

Çeşitli ödüller kazanan yazar çağdaş Avusturyalı düşünür Wittgenstein'ın dil, Heidegger'in varoluş felsefelerinden etkilenmiş, şiir ve hikayelerinde insanlararası iletişim sorunlarını dile getirmiştir. Yalnızlık, sevgi ve ölüm gibi konuları işlediği şiirlerinde kendine özgü, yer yer masal ve söylencelerden kaynaklanan çeşitli imgelerle yüklü bir dil kullanır.

Tek romanı olan Malina'da ise kişilik sorunlarına bağlı olarak mutlak sevgi motifine yer verir. Ölüm türleri adını verdiği dizinin tamamlanmış tek kitabı olan Malina, yazarın kendi kendini analiz etmesi açısından önem taşımaktadır. Romanda bir kadın ile iki erkek arasındaki ilişki anlatılırken iki erkekten birinin Dr. Malina'nın kadın kişiliğinden kopmuş rasyonel yarısı olduğu anlaşılmaktadır. Yazarın son eseri olan "Eşzaman" adlı öykü, erkeklerin egemen oldukları bir dünyada, kendi yaşam stratejilerini geliştirmiş beş değişik kadının hayatından ince bir ironiyle örülmüş psikolojik enstantaneler sunulur.

Eserleri
Şiir Kitapları: Ertelenen Zaman (Die Gestundete Zeit, 1953), Büyük Ayıya Çağrı (Die Anrufung des Grossen Baeren, 1956),
Oyunları: Ağustos Böcekleri (Die Zikaden, 1955), Manhattan'ın İyi Tanrısı (Der gute Gott von Manhattan,1958),
Öykü: Otuzuncu Yaş (Das dreissigste Jahr, 1961), Eşzaman (Simultan, 1971)
Roman: Malina (1971)
Düzyazı: Frankfurt Dersleri (Fankfurter Vorlesungen, 1980)

Linkler
http://www.xs4all.nl/~edvisser/ muurgedichten/bachmann.html
http://www.orf.at/orfon/kaernten/bp99/
http://digilander.iol.it/ainsoph/ searchengines/bachmann.html http://www.mailbase.ac.uk/lists/ wigs-forum//1998-05/0029.html